İNSAN YAŞADIĞI YERE BENZER

Figüratif anlatımı soyutlayarak belleğin, duygunun ve zamanın katmanlı doğasına dair araştırmalar yapıyorum. Resimlerimde sıkça seçilen bahçe izlenimleri, yalnızca doğal bir mekânı değil; geçmişle kurulan duygusal bağları, birlikte geçirilen zamanları ve ifade bulmamış yakınlıkları simgeler.

Tekrar eden figürler ise, tanımlanabilir bireyler olmaktan çok ortak bir deneyimin, belirsiz bir hafıza alanının sessiz tanıklarıdır.

Litografi tekniklerinden esinlenerek katmanlı yüzeylere ulaşmayı deniyorum. Renk katmanları birleşerek görsel anlatımı hem derinleştiriyor hem de parçalıyor; böylece izleyici, resmin içindeki belirsizlikleri kendi belleğinde tamamlamaya davet ediliyor.